Goedkoop Samestelling · 4 van 5 · Ekonomie · Beta · 23 min
Wie skep die room af?
Wie die besparing hou wanneer KI kantoorwerk goedkoop maak, en wat jy daaraan kan doen
- Namate KI konsepwerk, ontleding en kode goedkoop maak, skuif waarde na wat skaars bly: rekenkrag, iemand wat vir die werk aanspreeklik is, iemand wat self daar is, en om die klant te besit.
- Of ’n firma, sy kliënte of sy personeel die besparing hou, hang af van mededinging en van hoe moeilik dit is om die werk na te gaan. Waar klante min alternatiewe het, sal die eienaars waarskynlik eerste baat.
- Die eerste verliese word sigbaar in die aanstelling van juniors, jare voordat besoldiging daal, en vandag se belastingstelsels en veiligheidsnette, wat op lone staatmaak, is nie gebou vir werk wat nie meer aangebied word nie.
In die laaste week van Desember 2025 het ons ’n halfklaar badkamer gehad in ons huis in die noorde van die staat New York. Die wasbakblad sou daardie week ingesit word, en ek wou nie hê dit moes tot in die nuwe jaar oorstaan nie. Ek kon vir ’n paar dae weggegaan het. Ek het tuis gebly. Terwyl die werk aan die gang was, het ons ’n loodgietersprobleem ontdek wat ’n ramp sou gewees het as ek weggegaan het. Teen die end van die jaar het ek ’n pragtige badkamer gehad en geen wasbak wat werk nie. (The Empty Search)
Niks daarvan was samestelling nie. In hierdie reeks beteken samestelling om gedagtes saam te stel, in enige stadium van ’n stuk werk, van die eerste konsep tot die kritiek en die plan. ’n Model kon die plan vir daardie badkamer opgestel het. Dit kon nie in die huis gewees het toe dit met die loodgieterswerk skeefloop nie.
KI maak samestelling goedkoop, en hierdie essay gaan oor wie die besparing hou. My antwoord is dat dit afhang van wat rondom die werk nog skaars is: die rekenkrag waarop die modelle loop, iemand wat vir die resultaat aanspreeklik is, iemand wat self daar is, en om die klant te besit. Waar klante nie maklik die werk kan beoordeel of elders heen kan gaan nie, bly die prys staan en hou die firma se eienaars eerste die grootste deel van die besparing. Waar firmas op prys meeding, kry klante meer daarvan. In albei gevalle word daar vir minder ure se samestelling betaal, en die verlies word eerste sigbaar in die aanstelling van juniors, jare voordat besoldiging daal. Een regsfirma wys hoe dit werk.
Waarheen die besparing by ’n klein regsfirma gaan
’n Klein regsfirma gaan standaard kommersiële huurkontrakte vir klein besighede na. Die syfers is versin, en volg een huurkontrak by een firma, met dieselfde vennoot deurgaans.
Voor KI bestee ’n medewerker, ’n junior prokureur, drie uur daaraan om die nasiening op te stel, teen $100 per uur, dus $300. Dan lees ’n vennoot, ’n senior prokureur wat mede-eienaar van die firma is, die konsep deur op soek na foute voordat dit onder die firma se naam uitgaan. Dit is wat ek met nagaan bedoel. Dit neem haar ’n halfuur teen $300 per uur, dus $150. Party foute glip tog deur, en gemiddeld kos hulle die firma $50 per huurkontrak. Die kliënt betaal $1 000. Die $500 wat oorbly, is die firma se marge, wat die huur en die eienaars betaal. Die firma doen 100 huurkontrakte per maand.
Nou stel ’n model die nasiening vir ’n paar dollar op en die medewerker bestee ’n halfuur daaraan, so die opstel kos sowat $55. Die tabel wys waar die $245 wat gespaar word, kan beland.
| Per huurkontrak | Voor KI | 1. Die firma hou die besparing | 2. Kliënte kry dit | 3. Die nagaan eet dit op |
|---|---|---|---|---|
| Opstel (medewerker, plus die model) | $300 | $55 | $55 | $55 |
| Nagaan (vennoot se tyd) | $150 | $150 | $150 | $375 |
| Foute wat deurglip (gemiddelde koste) | $50 | $50 | $50 | $70 |
| Prys wat die kliënt betaal | $1 000 | $1 000 | $450 | $1 000 |
| Firma se marge per huurkontrak | $500 | $745 | $195 | $500 |
| Huurkontrakte per maand | 100 | 100 | 250 | 100 |
| Firma se marge per maand | $50 000 | $74 500 | $48 750 | $50 000 |
In die eerste einde bly die prys staan en hou die firma die besparing. Sy maandelikse marge styg met sowat die helfte.
In die tweede bied ’n mededinger dieselfde nasiening vir $450 aan en die prys volg. Klein besighede wat nog nooit vir ’n nasiening betaal het nie, begin dit doen, so die firma doen 250 per maand. Sy totale marge beland min of meer waar dit was, en die kliënte hou die res. Dit is die einde met die meeste werk vir prokureurs, en goedkoop werk wat nuwe kliënte inbring, is die beste hoop vir lone. Selfs hier daal die medewerker se ure aan huurkontrakte van 300 per maand na 125, terwyl die vennoot s’n van 50 na 125 styg. Om die medewerker so besig te hou soos voorheen, sou die firma 600 huurkontrakte per maand nodig hê.
In die derde vertrou die vennoot nie ’n konsep wat sy nie sien ontstaan het nie. Die nagaan neem haar 75 minute in plaas van 30, en nuwe soorte foute glip effens meer dikwels deur. Die besparing is weg, want die medewerker se ure het na haar geskuif. Sy het rede om versigtig te wees. In ’n studie wat verder aan beskryf word, was die kans kleiner dat konsultante wat ’n model gebruik, ’n taak reg kry wat doelbewus buite die model se vermoë gekies is. Dit kan ook anders loop as vennote leer om masjienkonsepte vinnig na te gaan, of as sagteware ’n deel van die nagaan doen.
Drie vrae bepaal watter einde ’n firma kry.
- Kan die kliënt ’n goeie nasiening van ’n swak een onderskei? Indien nie, betaal hulle vir die naam, en bly die prys staan.
- Kan ’n mededinger dieselfde werk aanbied? Waar lisensies volop is en kliënte vergelyk, daal die prys na die nuwe koste toe.
- Is dit goedkoper om ’n konsep na te gaan as om dit te skryf? Net as die vennoot die foute kan vind, en dit het sy geleer deur self konsepte te skryf.
In die regsberoep, die geneeskunde en ouditering is die eerste antwoord gewoonlik nee, en lisensies vertraag die tweede. Ek verwag dus die eerste einde meer dikwels as die tweede, ten minste aanvanklik. Dit is ’n voorspelling, en die voorbeeld wys net wat dit beslis.
Wat skaars bly wanneer samestelling goedkoop word
Wanneer samestelling goedkoop word, skuif waarde na wat nog skaars is. Ek tel vier skaars dinge.
Rekenkrag. Die skyfies, datasentrums en elektrisiteit waarop die modelle loop. Volgens hul vooruitskattings ná die derde kwartaal van 2026 het Amazon, Microsoft, Alphabet en Meta verwag om in 2026 saam sowat $720 tot $740 miljard aan kapitaalprojekte te bestee (Yield Theory), nie alles aan KI nie, en in Julie het Amazon, Microsoft en Alphabet almal gesê die vraag is groter as die aanbod. Die firmas wat die skyfies, die geboue en die krag verkoop, word eerste betaal. Of die maatskappye wat dit koop, dit terugverdien, kom verder aan ter sprake.
Vertroue. Iemand wat vir die werk aanspreeklik is, met ’n lisensie, ’n pos wat op die spel is, ’n versekeraar of ’n naam wat gedagvaar kan word. Wanneer enigiemand ’n aanneemlike kontrak of diagnose kan voortbring, is dit die skaars ding. Ek verwag minder mense wat die werk doen, en dat elkeen wat daarvoor aanspreeklik is, meer werd sal wees.
Teenwoordigheid. ’n Liggaam op ’n onvoorspelbare plek, soos ’n loodgieter, ’n verpleegster of ’n onderwyser. My weddenskap is dat lone vir hierdie werk styg, want dit kan nie van ver af gedoen word nie, en robotte is nog nie gereed vir ’n vreemdeling se huis nie. Ek kan hieroor verkeerd wees. Baie daarvan word uit openbare begrotings betaal, en mense wat kantoorwerk verlaat, kan hulle daarvoor laat heroplei, wat lone sou laag hou. Robotte word ook daarvoor gebou. Die robotvervaardiger 1X neem bestellings vir ’n mensagtige robot met die naam NEO teen $20 000 en het aflewerings in die VSA in 2026 belowe, en teen begin Oktober 2026 was nog geen aflewering aan ’n betalende klant aangekondig nie. In September 2026 het die robotte van ’n ander vervaardiger, Figure, opgeruim, handdoeke gevou en beddens opgemaak in 30 gehuurde huise wat hulle nog nooit gesien het nie, en in 56 persent van die gevalle geslaag, in die maatskappy se eie toets. Sodra ’n robot in die huis kan wees wanneer iets skeefloop, sou die deel van ’n loodgieter se betaling wat daarvoor is dat hy opdaag, na die robot se eienaar begin gaan. Ek dink dit lê nog ’n paar jaar in die toekoms.
Verspreiding. Om die klant te besit, deur ’n handelsmerk, ’n kliëntelys of ’n platform. Goedkoop uitset oorstroom elke kanaal, so om ’n vertroude kanaal te besit, is meer werd, en elke maatskappy wat KI-modelle bou, wil ’n verbruikersproduk hê.
Rekenkrag en verspreiding verg meestal kapitaal, en albei bevoordeel wie ook al reeds groot is. Dit is die pad na konsentrasie, die derde essay se toekoms waarin ’n paar firmas en regerings die tegnologie hou. Vertroue en teenwoordigheid is posisies wat ’n mens sonder veel kapitaal kan inneem. Waar klante min alternatiewe het, verwag ek dus dat eienaars eerste die grootste deel van die voordeel kry, dan die mense wat vir die werk aanspreeklik is en die mense wat daar is.
Wat goedkoper word
’n Konsep, ’n ontleding, ’n stuk kode of ’n eerste beoordeling van ’n skandering het elk vroeër ’n professionele persoon se uur gekos. Epoch AI, ’n navorsingsgroep wat KI se vordering volg, het in September 2026 bevind dat dit sedert 2023 elke jaar sowat dertien keer goedkoper geword het om ’n vaste vlak van KI-prestasie te bereik.
In die VSA maak professionele en sakedienste, finansies en versekering, en privaat onderwys sowat 23 persent van die BBP uit (BEA, via FRED). In groot ryk ekonomieë lewer dieselfde sektore rofweg ’n vyfde tot ’n kwart van die uitset.1 Baie van daardie werk is samestelling.
William Baumol, ’n ekonoom aan Princeton en later New York University, het in die 1960’s verduidelik waarom sulke werk al hoe duurder word. ’n Strykkwartet van Beethoven het nog dieselfde vier spelers en dieselfde tyd nodig as in 1826, maar die spelers se besoldiging moet tred hou met dié van almal anders. Hy het dit kostesiekte genoem (Chicago Booth Review). Nou kry die deel van hierdie sektore wat samestelling is, die produktiwiteitsgroei wat dit nooit gehad het nie.
Die wins by afsonderlike take is meetbaar. Erik Brynjolfsson, wat die Stanford Digital Economy Lab lei, en twee kollegas het bevind dat ’n KI-assistent kliëntedienswerkers gehelp het om gemiddeld 14 persent meer probleme per uur op te los, en onervare en laaggeskoolde werkers 34 persent meer. By Boston Consulting Group het konsultante wat GPT-4 gebruik, 12 persent meer take voltooi, 25 persent vinniger en van hoër gehalte. Maar met ’n taak wat doelbewus buite die model se vermoë gekies is, was die kans dat hulle dit reg kry 19 persentasiepunte kleiner. Goedkoop konsepte het steeds iemand nodig wat hul foute vang, en dis waar die koste kan terugkom, soos in die derde einde van die huurkontrakvoorbeeld.
Waarom die statistiek dit nog nie wys nie
Syfers vir die hele ekonomie wys dit nog skaars. In Februarie 2026 het ’n groep ekonome ’n opname gepubliseer onder byna 6 000 senior bestuurders in die VSA, die VK, Duitsland en Australië. Nege uit tien het gesê KI het die afgelope drie jaar geen verskil aan hul firma se indiensneming of produktiwiteit gemaak nie. Daron Acemoglu, ’n Institute Professor in ekonomie aan MIT wat die Nobelprys van 2024 gedeel het, het in The Simple Macroeconomics of AI (2024) geraam dat KI oor tien jaar hoogstens 0,66 persent tot totale faktorproduktiwiteit sou byvoeg, die groei in uitset wat nie deur meer werkers of masjiene verklaar word nie. Die eerste teken in die ander rigting het in Maart 2026 gekom, toe Alex Imas, ’n professor in gedragswetenskap en ekonomie aan Chicago Booth wat ’n deurlopende oorsig van die studies bywerk, geskryf het dat die Amerikaanse totaalsyfers "tekens van produktiwiteitswinste deur KI" wys.
In 1987 het Robert Solow, ’n ekonoom aan MIT wat daardie jaar die Nobelprys gewen het, geskryf dat "jy die rekenaartydperk oral kan sien behalwe in die produktiwiteitstatistiek." Die ekonomiese historikus Paul David het met elektrisiteit geantwoord, wat eers dekades later vrugte afgewerp het, toe fabrieke herbou is rondom ’n klein motor by elke masjien. Ek dink KI se winste sit vas binne firmas wat gebou is rondom mense wat die samestelling doen, en ek verwag dat nuwe firmas ’n groot deel van die herbou sal doen.
Werk en lone
Tot dusver is die duidelikste sein wie aangestel word. Op grond van betaalstaatdata tot Junie 2026 het die Stanford Digital Economy Lab bevind dat indiensneming onder 22- tot 25-jariges in die mees KI-blootgestelde beroepe sowat 19 persent laer was as waar dit sou gewees het as dit tred gehou het met hul eweknieë in minder blootgestelde beroepe. Dit kom van minder aanstellings, en die outeurs sê dit wys ’n patroon sonder om ’n oorsaak te bewys.
Oproepsentrums wys dit die skerpste. Die datafirma Revelio Labs het op 6 Oktober 2026 berig dat wêreldwye indiensneming in oproepsentrums agt kwartale agtereen jaar op jaar gedaal het, weer eens deur minder aanstellings. In die VSA was daar in Augustus 2026 30 persent minder poste in oproepsentrums as in November 2022, toe ChatGPT verskyn het (BLS). Die oorsaak is nie bewys nie. Die Amerikaanse daling het in 2016 begin, met werk wat na die buiteland verskuif is en ouer outomatisering, en in die Filippyne het indiensneming in oproepsentrums tot 2025 elke jaar gestyg.
Minder mense lewer die werk. Kantoorwerk verdeel in twee soorte werk. Die een is om die werk te lewer, soos opstel en ontleding, wat masjiene goedkoop maak. Die ander is om daarvoor aanspreeklik te wees, en dit word waardevoller. Die vennoot in die huurkontrakvoorbeeld is meer werd. Maar firmas het oor die algemeen minder prokureurs nodig, vennote ingesluit, want een persoon kan vir baie meer masjienuitset aanspreeklik wees as wat enigiemand met die hand kon maak. In elke einde van die voorbeeld neem die huurkontrakte minder ure van prokureurs se tyd as voorheen (350 uur per maand voor KI, en 100, 250 of 175 daarna). Ek verwag dat die verandering eerste sigbaar sal word in wie aangestel en bevorder word, en eers jare later in besoldiging.
Juniorposte gaan eerste, en die verlies stapel op. Seniors leer hul vaardighede as juniors. Matt Beane, wat tegnologiebestuur aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara, doseer, het twee jaar lank dopgehou hoe chirurge opgelei word namate robotchirurgie veld gewen het. Met ’n robot kon die senior chirurg alleen opereer, so chirurge in opleiding het "tien tot twintig keer minder oefening" gekry, en baie het gegradueer sonder deurslaggewende vaardighede. In The Skill Code (2024) vind hy dieselfde patroon in meer as 30 professies. ’n Professie wat in 2026 ophou om 25-jariges aan te stel, het in 2036 min 35-jarige kundiges. Elke firma hoop om seniors aan te stel wat iemand anders opgelei het, so geen enkele firma betaal vir die tekort nie.
Eienaars kry ’n groter deel. Die arbeidsaandeel is die deel van wat ’n bedryf voortbring wat aan sy werkers betaal word. Die res gaan meestal na eienaars en geldskieters. David Autor van MIT en vier kollegas het bevind dat die deel wat in die Amerikaanse vervaardigingsbedryf as lone en salarisse uitbetaal is, tussen 1982 en 2012 van sowat 41 persent na sowat 25 persent gedaal het, meestal omdat verkope geskuif het na ’n paar baie produktiewe "supersterfirmas" wat minder van wat hulle voortbring as lone uitbetaal. In Amerikaanse ondernemings buite die landbou was die arbeidsaandeel in die tweede kwartaal van 2026 52,8 persent, die laagste sedert die reeks in 1947 begin het (BLS). ’n Verband met KI is nog nie aangetoon nie. My voorspelling is dat die aandeel in die regte, finansies, konsultasie en administrasie sal daal soos in die vervaardigingsbedryf, omdat masjiene wat iemand besit, meer van die werk doen.
Gaan my salaris dan daal? Nie noodwendig nie. Die aandeel is ’n verhouding, so dit kan daal terwyl besoldiging styg, solank uitset vinniger styg. As die meeste van jou werk samestelling is en niemand jou nodig het om daarvoor aanspreeklik te wees nie, sou ek kleiner verhogings en minder vakatures verwag, nog voor enige besnoeiing. As jy vir die werk aanspreeklik is, of ’n deel daarvan besit, sou ek verwag dat jy beter vaar. Tot dusver is die bewyse oor besoldiging dun. ’n Studie onder 25 000 Deense werkers in blootgestelde poste het ná twee jaar geen uitwerking van KI-kletsbotte op verdienste of ure gevind nie.
Hoe ver kan dit gaan? Anton Korinek, ’n ekonomieprofessor aan die Universiteit van Virginia, en Donghyun Suh het dit in Scenarios for the Transition to AGI (2024) gemodelleer, waar AGI KI beteken wat enige taak kan doen wat ’n mens kan doen.2 As daar altyd ’n lang stert take is wat net mense kan doen, kan lone aanhou styg. As masjiene die plafon van menslike vermoëns bereik, waar dit ook al lê, daal lone na wat ’n gelykwaardige masjien kos.
Waarom firmas werkers vervang eerder as om hulle te help. In The Turing Trap (2022) voer Brynjolfsson aan dat KI wat gebou word om mense na te boots, daarheen gestuur word om hulle te vervang, terwyl gereedskap waarmee mense nuwe dinge kan doen, meer waarde sou skep. Die strik gaan oor mag sowel as besoldiging. Solank kundigheid in mense woon, kan hulle beding. Sodra dit ingebou is in masjiene wat iemand anders besit, verloor werkers hul "ekonomiese en politieke bedingingsmag", en of die winste gedeel word, hang van die eienaars af. Die Amerikaanse belastingwet laat die keuse ook oorhel. Acemoglu en twee kollegas skat die effektiewe Amerikaanse belastingkoerse op meer as 28,5 persent op arbeid en sowat 5 persent op toerusting en sagteware. Vir ’n firma is die nuttige vraag oor elke KI-projek of dit iemand in vandag se taak vervang, of daardie persoon iets nuuts laat doen.
Waarom firmas dalk kleiner word terwyl die grootstes groei
Ronald Coase, ’n Britsgebore ekonoom wat die Nobelprys van 1991 gewen het, het in The Nature of the Firm (1937) gevra waarom firmas hoegenaamd bestaan as markte alles kan koördineer. Sy antwoord was dat dit iets kos om die mark te gebruik. Jy moet mense vind, onderhandel, kontrakte opstel en sorg dat hulle nagekom word. ’n Firma groei totdat dit net soveel kos om nog een ding binne te doen as om dit buite te koop.
KI-agente verlaag albei soorte koste. ’n Agent is ’n model wat ’n doel en ’n paar hulpmiddels gekry het, wat dit op sy eie gebruik. My weddenskap is dat agente die koste om van buite te koop meer verlaag, want om verskaffers te vind, die werk te beskryf en die kontrak op te stel, is presies die soort samestelling waarin hulle goed is. Dan koop firmas meer van buite, en wat hulle binne hou, het minder mense nodig. ’n Maatskappy van twee mense kan sy boekhouding, kontrakte, bemarking en kliëntediens koop by firmas wat grootliks op agente loop.
Aan die ander uiterste groei die grootste firmas, want rekenkrag en verspreiding word per klant goedkoper hoe groter ’n firma is. Ek verwag dus baie piepklein firmas, ’n paar reusagtige, en minder middelgrote firmas tussenin. Vir werkers beteken dit meer poste in piepklein firmas, met meer eienaarskap en minder sekerheid, of in reuse, met minder seggenskap.
Sal die besteding aan datasentrums vrugte afwerp?
Sowat $720 miljard se bouwerk by vier maatskappye in een jaar rus op ’n belofte van ingrypende verandering. Dit was ook so met spoorweë in die 1840’s, elektrisiteit omstreeks 1900 en veselkabel in die 1990’s. Baie van daardie bouers het bankrot gespeel, en die infrastruktuur het later vrugte afgewerp, meestal vir sy gebruikers.
Baie van die geld loop in ’n kring. Nvidia het in 2025 ’n brief van voorneme onderteken om tot $100 miljard in OpenAI te belê namate OpenAI Nvidia-stelsels installeer. Anthropic, wat Claude maak, het ingestem om vir $30 miljard wolkrekenkrag by Microsoft te koop, terwyl Microsoft en Nvidia ingestem het om tot $15 miljard daarin te belê.3 In Januarie 2026 het sowat 45 persent van Microsoft se $625 miljard aan ondertekende maar nog nie gelewerde kontrakte van OpenAI gekom. Meer van die geld word geleen: die groot wolkmaatskappye het in 2026 teen middel-September reeds meer as $130 miljard se effekte verkoop (NPR). Die inkomste van die maatskappye wat die voorste modelle maak, groei vinnig (TechCrunch), en die besteding het net sin as daardie groei jare lank hou.
Die derde essay noem die toekoms waarin KI ophou om bekwamer te word, die muur. As dit gebeur, is dit ’n herhaling van die veselkabel-ineenstorting, en die verloorders is wie ook al dit gefinansier het. As vermoë aanhou verbeter en betalende klante tred hou met die bouery, lyk dit meer soos die kragnetwerk. In albei gevalle sou die datasentrums steeds daar wees, al het die aandeelhouers en geldskieters wat daarvoor betaal het, geld verloor.
Belasting en die veiligheidsnet
Ryk lande haal rofweg die helfte van hul belasting uit werk. In die lande van die OESO, die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling, het bydraes tot maatskaplike sekerheid en persoonlike inkomstebelasting in 2023 elk sowat ’n kwart van die belastinginkomste opgelewer (OESO).
As KI inkomste van lone na die eienaars van rekenkrag en verspreiding skuif, soos ek verwag, beland meer daarvan waar belasting ligter is, en belasting op werk sou ’n kleiner deel van openbare dienste betaal. Terselfdertyd het meer mense dalk hulp nodig. Werkloosheidsversekering is gebou vir mense wat in ’n afswaai ’n werk verloor en ’n soortgelyke een kry wanneer dit verby is. Dit doen min vir iemand wie se soort werk nie meer aangebied word nie. Twee dinge moet dus dalk verander: waar belasting val, sodat dit minder van lone afhang, en waarvoor die veiligheidsnet betaal. Hier is die vernaamste voorstelle, met die vernaamste beswaar teen elkeen.
- Belas kapitaal en arbeid meer gelykmatig, soos Brynjolfsson en Acemoglu voorstel, byvoorbeeld deur vinnige afskrywings vir toerusting af te skaf. Die beswaar is dat dit belegging duurder maak.
- Progressiewe belasting, algemeen of op KI-maatskappye gemik. Dario Amodei, Anthropic se hoofbestuurder, stel dit voor in The Adolescence of Technology (Januarie 2026). Dit is moeilik om goed te ontwerp, soos hy self toegee.
- ’n Robotbelasting. Bill Gates, Microsoft se medestigter, het in 2017 voorgestel dat ’n robot wat ’n werker vervang, teen omtrent die werker se koers belas word. ’n Masjien wat werk vervang, is moeilik om te onderskei van een wat help (Bruegel).
- Openbare eienaarskap. Sam Altman, OpenAI se hoofbestuurder, het in 2021 ’n American Equity Fund voorgestel, befonds deur ’n jaarlikse heffing van 2,5 persent op groot maatskappye en privaat grond, en aan elke volwassene uitbetaal. Senator Bernie Sanders het in Junie 2026 voorgestel dat groot KI-maatskappye eenmalig 50 persent belasting betaal, in aandele. Kritici sê ’n staat kan nie ’n maatskappy wat hy besit, regverdig reguleer nie.
- Kontant vir almal. Elon Musk, Tesla se hoofbestuurder, steun ’n "universele hoë inkomste". In ’n driejarige proef in die VSA met $1 000 per maand het ontvangers een tot twee uur per week minder gewerk. Die besware is die koste en minder werk.
- Loonversekering. Dit vul die besoldiging aan van werkers wat hul werk verloor het en ’n swakker betaalde pos aanvaar. Brookings het in September 2026 ’n federale weergawe vir werkverlies deur KI voorgestel, en ’n studie van ’n Amerikaanse handelsprogram het bevind dat dit homself terugbetaal het. Dit help net mense wat nuwe werk kry.
Nie een hiervan is nog as antwoord op KI aanvaar nie.
Die belofte van oorvloed, en waar ek verskil
Verskeie van die mense wat KI-maatskappye bestuur, voorspel ’n tydperk van oorvloed. Altman het in Three Observations (2025) geskryf dat "die prys van baie goedere uiteindelik dramaties sal daal". Hy het ook geskryf dat die balans tussen kapitaal en arbeid "maklik deurmekaar kan raak, en dit kan vroeë ingryping verg", en Amodei se The Adolescence of Technology waarsku teen ’n werklose of baie laagbetaalde "onderklas".
Die voor die hand liggende kritiek is dat die luidste voorspellings van oorvloed kom van mense wat die tegnologie verkoop en kapitaal nodig het om dit te bou. Die skrywer Brian Merchant voer aan dat "wanneer OpenAI ’n kontantinspuiting nodig het, of ’n ooreenkoms wil beklink, duik die beloftes van AGI op." Dieselfde versigtigheid geld vir Amodei, wie se maatskappy ook kapitaal op hierdie skaal nodig het, en vir my, want ek bou met KI. Acemoglu en sy MIT-kollega en mede-Nobelpryswenner Simon Johnson voer in Power and Progress (2023) aan dat die vrugte van tegnologie net gedeel word wanneer instellings dit afdwing.
Een manier om dit te beoordeel sonder om kant te kies, is om die bewerings te sorteer volgens wat gemeet is. Die prys van KI self stort ineen. Die pryse wat huishoudings betaal, het teen middel-2026 nog geen teken daarvan gewys nie. Die Minneapolis Fed het "plat tot stygende" sagtewarepryse gevind sedert generatiewe KI gekom het, en die Richmond Fed het gevind dat die uitbou van KI inflasie opstoot.
Wiskunde wys dalk wat kom. Op 6 Oktober 2026 het OpenAI 719 manuskripte geplaas wat deur KI geskryf is, uit ’n model wat nog nie vrygestel is nie, en sowat 42 persent van hul hoofresultate is deur Lean geverifieer, ’n program wat bevestig dat elke stap van ’n bewys geldig is. Nature het berig dat wiskundiges "in die harnas" was, die reaksies was verdeeld (Fortune), en OpenAI het binne dae minstens drie van die oplossings teruggetrek. Dit is die huurkontrakvoorbeeld op die skaal van ’n hele vakgebied. Om die bewyse te skryf, het goedkoop geword, en om vas te stel of hulle klop, het die stadige deel geword.
Ek verskil op drie punte van die oorvloed-essays.
Wat goedkoop word. Goedkoop samestelling verlaag die prys van alles wat hoofsaaklik samestelling is. Alles anders word in vergelyking duurder, soos ’n mens se tyd, ’n lisensie, sorg, en grond naby mense en krag. Pedro Santa-Clara, ’n professor in finansies aan die Nova School of Business and Economics in Lissabon, voer aan dat die winste so by werkers uitkom, want die menslike take wat oorbly, word beter betaal. Dit geld vir wie ook al hulle doen. Iemand wie se werk die samestelling was, verkoop nou iets goedkopers, en betaal steeds vir ’n verpleegster, vir ’n prokureur om vir ’n kontrak aanspreeklik te wees, en vir huur. Niks hiervan sê dat eiendom ’n goeie belegging is nie. Dat iets duurder word, is nie ’n rede om dit te koop nie, want die prys weerspieël dit dalk reeds.
Volgorde. Verskeie van die voorstelle om die winste te deel, eindig in ’n betaling. Ek verwag dat die verliese jare voor enige betaling sal begin, by die aanstelling van juniors. ’n Betaling kan verlore inkomste vervang, maar dit kan nie die jare as junior teruggee waarin iemand ’n kundige sou geword het nie.
Tydsberekening. Altman se fonds en Amodei se progressiewe belasting neem albei aan dat regerings die winste kan belas sodra dit kom. Die tweede essay voer aan dat regerings geneig is om laat op te tree, nadat iets skeefgeloop het. Intussen word daar, dink ek, nou beslis wie die rekenkrag en die klante besit, voordat die meeste van die winste kom, en eienaarskap is moeilik om te verander sodra dit vasgelê is. Dit bekommer my meer as hoe groot die winste sal wees.
Wat om te doen
Niks hiervan is beleggingsadvies nie. Ek is nie gekwalifiseer om dit te gee nie.
As jy vir jou brood werk of ’n besigheid bestuur, staan die besonderhede in die vyfde essay. Kortom, beweeg nader aan werk waarvoor jy aanspreeklik is, soos ’n lisensie, ’n kliënt wat by die naam na jou vra of ’n besluit met jou naam daarop. Waar jy kan, besit ’n deel van die werk wat jy doen, soos ’n kliëntelys, ’n aandeel in die firma waar jy werk of ’n klein besigheid van jou eie, want ek verwag dat meer van die winste na eienaars sal gaan. Daardie soort eienaarskap kan ook waarde verloor. En as jy mense aanstel, hou aan om juniors op te lei, anders kom jou professie oor tien jaar kundiges kort.
Vrae om aan ’n minister, ’n hoofbestuurder of ’n raad te stel.
- Vaardighede. Waar kom die volgende kundiges vandaan as firmas minder juniors aanstel, en wie betaal vir hul opleiding?
- Die veiligheidsnet. Is dit gebou vir ’n soort werk wat verdwyn, of net vir afswaaie?
- Mense. Watter deel van die werk is samestelling, en wat is die plan vir die mense wat dit doen?
- Belasting. Hoe word openbare dienste betaal as besoldiging as ’n deel van die ekonomie daal?
- Eienaarskap. Sal gewone mense enige van die winste besit, deur pensioene, fondse of aandele?
- Infrastruktuur. Wie besit die rekenkrag waarop die land loop, en wie betaal vir die krag?
- Wie besluit. Is jy een van die mense wat hieroor besluit? Indien nie, wie dan wel, en kan die res van ons sien wat hulle besluit?
Oop vrae
- Word die winste vinnig of stadig sigbaar? Etlike jare van produktiwiteitsgroei wat duidelik bo die tendens lê, en senior bestuurders wat ’n uitwerking in hul eie firmas rapporteer, sou dit beslis.
- Hou nuwe vraag lone op peil? Dit het vir rekenmeesters gebeur toe sigblaaie gekom het, en nie vir skakelbordoperateurs nie. Die arbeidsaandeel in professionele dienste, en jong mense se aanstellings in blootgestelde beroepe, sal dit uitwys.
- Lyk die besteding aan datasentrums meer soos die kragnetwerk of soos die veselkabel-ineenstorting? As KI-inkomste die besteding inhaal, wys dit na die kragnetwerk. As die vier grootste besteders se gesamentlike besteding jaar op jaar daal, of geldskieters baie meer vra vir skuld vir datasentrums, wys dit na die ineenstorting.
- Wanneer kan ’n robot ’n vreemdeling se huis hanteer? Bevestigde aflewerings, en onafhanklike toetse van robotte wat huistake doen sonder ’n operateur op ’n afstand, sal dit uitwys.
- Verander regerings belasting en die veiligheidsnet betyds? Die geskiedenis sê hulle tree gewoonlik laat op. ’n Belastingkommissie, of loonversekering vir werkverlies deur KI in ’n groot ekonomie, sou die eerste teken van die teendeel wees.
Wanneer ’n sektor se samestelling goedkoop word
Mense vra wanneer die singulariteit kom, dit wil sê die punt waarop KI ons verbysteek, asof dit een datum vir almal is. Die eerste essay het aangevoer dat dit vir ’n individu die dag is waarop die ding waarin jy die beste is, goedkoop word. Vir ’n sektor is dit die dag waarop sy samestelling goedkoop word en die waarde wat dit gehou het, skuif na wat ook al nog skaars is. Vir die meeste kantoorwerk val daardie dag binne hierdie dekade. Die nuttige vraag, vir ’n mens, ’n firma of ’n regering, is dus hoeveel van wat hulle doen samestelling is, en hoeveel op rekenkrag, vertroue, teenwoordigheid of verspreiding rus. Om daarheen te beweeg, neem jare, en dit kan nou begin.
Daardie winter het ek my tande in die kombuis geborsel. (The Empty Search)
- Somme uit die OESO se nasionale rekeninge vir finansies en versekering, professionele en tegniese dienste, administratiewe dienste en onderwys (OECD Data Explorer). Die VK kom op sowat 28 persent uit. Die OESO publiseer nie self hierdie totaal nie. ↩
- Korinek is sedert April 2025 ’n lid van Anthropic se Economic Advisory Council. Anthropic maak Claude, waarmee hierdie essay geskryf is. ↩
- Hierdie essay is saam met Claude geskryf. ↩
Nuwe skryfwerk per e-pos: teken in op Aperture/I, my nuusbrief (in Engels).
Deel hierdie essay: ·
Dink jy ek is verkeerd? Volg op X · LinkedIn · RSS
Vra hierdie essay
Vra oor hierdie essay, of oor my en die webwerf. Die antwoorde kom net uit die essay en die webwerf, en vrae word sonder name aangeteken sodat die antwoorde beter kan word.
Kolofon. Op 19 September 2026 saam met Claude opgestel en dieselfde dag uit die Engels vertaal. Syfers: kapitaalbesteding van sowat $720 tot $740 miljard in 2026 by die vier grootste wolkmaatskappye (hul vooruitskattings ná die derde kwartaal van 2026); die Stanford Digital Economy Lab se indiensnemingsdata tot Junie 2026; ’n opname van Februarie 2026 onder byna 6 000 senior bestuurders; die Amerikaanse Bureau of Labor Statistics se syfers vir die tweede kwartaal van 2026. Die huurkontrakvoorbeeld is ’n illustrasie. Nie beleggingsadvies nie. Sedertdien hersien saam met Claude en ander KI-beoordelaars, laas op 11 November 2026.
Bronne · 29
- Oor die prys van KI: Epoch AI, The plunging price of thought (Luke Emberson en David Roodman, September 2026).
- Oor die grootte van die sektore: die Amerikaanse Bureau of Economic Analysis, toegevoegde waarde per bedryf as ’n deel van die BBP, tweede kwartaal van 2026, via FRED; die OESO se nasionale rekeninge, Table 6A (geraadpleeg op 11 Oktober 2026).
- William J. Baumol, "Macroeconomics of Unbalanced Growth" (American Economic Review, 1967), vir die kostesiekte, met Chicago Booth Review (Mei 2017) en Princeton se gedenkberig.
- Erik Brynjolfsson, Danielle Li en Lindsey Raymond, Generative AI at Work (NBER Working Paper 31161, April 2023, die weergawe waarvan die syfers hier gebruik word; die weergawe wat in 2025 in die Quarterly Journal of Economics gepubliseer is, stel die gemiddelde wins op 15 persent), en Brynjolfsson se Stanford-profiel; Fabrizio Dell’Acqua en kollegas, Navigating the Jagged Technological Frontier (HBS Working Paper 24-013, September 2023).
- Ivan Yotzov, Jose Maria Barrero, Nicholas Bloom en kollegas, Firm Data on AI (NBER Working Paper 34836, Februarie 2026, hersien in Maart 2026).
- Daron Acemoglu, The Simple Macroeconomics of AI (NBER Working Paper 32487, Mei 2024; volledige teks); oor sy Nobelprys, CEPR (14 Oktober 2024).
- Alex Imas, What is the impact of AI on productivity? (Januarie 2026, bygewerk in Maart 2026); sy Chicago Booth-profiel.
- Robert M. Solow, "We’d Better Watch Out" (The New York Times Book Review, 12 Julie 1987, bladsy 36), ’n skandering van die bladsy, met Brad DeLong se transkripsie; oor sy Nobelprys, nobelprize.org.
- Paul A. David, "The Dynamo and the Computer" (American Economic Review, Mei 1990), via AcaWiki.
- Stanford Digital Economy Lab, Canaries in the Coal Mine, bywerking van Augustus 2026.
- Oor oproepsentrums: Revelio Labs, After a Decade of Growth, Global Call Center Employment Is Shrinking (6 Oktober 2026); die Amerikaanse Bureau of Labor Statistics, alle werknemers in telefoniese oproepsentrums (reeks CEU6056142001, tot Augustus 2026); Fortune oor die Filippyne (Augustus 2026).
- Oor robotte vir die huis: 1X, NEO-bestelbladsy (geraadpleeg op 11 Oktober 2026); BotInfo (5 Oktober 2026); Figure, Helix 2.5 in 30 onbekende huise (17 September 2026).
- Oor kapitaalbesteding: Yield Theory se deurlopende oorsig van die groot wolkmaatskappye se besteding (bygewerk op 5 November 2026), wat die maatskappye se eie vooruitskattings ná die derde kwartaal van 2026 optel; Fortune oor die vraag by Amazon (30 Julie 2026).
- Matt Beane, "Shadow Learning" (Administrative Science Quarterly, 2019), via UC Santa Barbara (Augustus 2020), en The Skill Code: How to Save Human Ability in an Age of Intelligent Machines (Harper Business, 2024), via UC Santa Barbara (April 2024).
- David Autor, David Dorn, Lawrence F. Katz, Christina Patterson en John Van Reenen, The Fall of the Labor Share and the Rise of Superstar Firms (Quarterly Journal of Economics, 2020).
- Die Amerikaanse Bureau of Labor Statistics, Productivity and Costs, Second Quarter 2026, Revised (USDL 26-1434, 3 September 2026), vir produktiwiteit, reële besoldiging en die arbeidsaandeel.
- Anders Humlum en Emilie Vestergaard, Large Language Models, Small Labor Market Effects (NBER Working Paper 33777, 2025).
- Anton Korinek en Donghyun Suh, Scenarios for the Transition to AGI (Maart 2024; ook NBER Working Paper 32255); Korinek se tuisblad; Suh op RePEc.
- Erik Brynjolfsson, The Turing Trap: The Promise & Peril of Human-Like Artificial Intelligence (Daedalus, lente 2022).
- Daron Acemoglu, Andrea Manera en Pascual Restrepo, Does the U.S. tax code favor automation? (Brookings Papers on Economic Activity, Maart 2020).
- Oor die kringtransaksies, die onvervulde kontrakte en die skuld: Nvidia (22 September 2025); Microsoft oor Anthropic (18 November 2025); The Register oor Microsoft se onvervulde kontrakte (29 Januarie 2026); NPR se The Indicator, via WUNC, oor effekte (18 September 2026); TechCrunch oor Anthropic se inkomste (17 Augustus 2026).
- Ronald Coase, The Nature of the Firm (Economica, November 1937); oor sy Nobelprys, nobelprize.org.
- Oor die belastingbasis: OESO, Revenue Statistics 2025 (Desember 2025); Bruegel oor die belasting van robotte (Maart 2017); Sam Altman, Moore’s Law for Everything (Maart 2021); AP, via News4JAX, oor senator Sanders se voorstel (17 Junie 2026); Fox Business oor Elon Musk en universele hoë inkomste (April 2026); Eva Vivalt en kollegas oor die OpenResearch-proef met gewaarborgde inkomste, NBER Working Paper 32719 (Julie 2024, hersien in Augustus 2026); Guy Ben-Ishai en Neil Thompson oor arbeidsmagbeleid vir die era van KI (Brookings, 15 September 2026); Benjamin Hyman, Brian Kovak en Adam Leive oor loonversekering, NBER Working Paper 32464 (Mei 2024).
- Sam Altman, Three Observations (Februarie 2025).
- Dario Amodei, The Adolescence of Technology (Januarie 2026).
- Brian Merchant oor Sam Altman se essay The Gentle Singularity, Blood in the Machine (18 Junie 2025); Daron Acemoglu en Simon Johnson, Power and Progress (PublicAffairs, 2023).
- Oor pryse: die Federal Reserve Bank of Minneapolis, Jeff Horwich oor KI, produktiwiteit en pryse (3 Augustus 2026); die Federal Reserve Bank of Richmond, John O’Trakoun se Macro Minute oor KI en inflasie (30 Junie 2026).
- Oor wiskunde: OpenAI se wiskundebewaarplek (6 Oktober 2026); Nature (7 Oktober 2026); Fortune (7 Oktober 2026).
- Pedro Santa-Clara, The Weakest Link and the Oldest Theorem (Augustus 2026); sy Nova SBE-profiel.
Veranderinge · 8 sedert publikasie, 10 konsepte voor publikasie, laaste op 11 Nov
- 11 Nov 2026 · Verkort van sowat 6 100 woorde na sowat 4 800, en herrangskik sodat die antwoord eerste kom. Die inleiding sê nou wie die besparing hou, en die voorbeeld van die regsfirma se huurkontrak volg dadelik. Die vier skaars dinge en waarheen die waarde gaan, is nou een afdeling. Die eerste tekens in aanstellings en die Turing-strik is nou deel van Werk en lone. Geskrap: die gedeelte oor wat herhaalde skade deur KI-agente aan die besteding aan datasentrums sou doen, die paragraaf oor twee ekonome wat stadige winste verwag, en verskeie aanhalings in die afdelings oor datasentrums, belasting en oorvloed. Die studie oor kliëntediens word aangehaal uit die weergawe waarna die essay skakel (gemiddeld 14 persent, en 34 persent vir onervare en laaggeskoolde werkers). Kapitaalbesteding word gegee volgens die vier maatskappye se vooruitskattings ná die derde kwartaal van 2026. Datums is voluit geskryf, en die subtitel is nuut.
- 12 Okt 2026 · Die titel is nou “Wie skep die room af?”, en die subtitel lees natuurliker.
- 11 Okt 2026 · Hersien na aanleiding van my 29 leesnotas. Bewyse vir elke ekonomiese bewering, met wie elke ekonoom is; die huurkontrakvoorbeeld se terme en kolomme verduidelik, en sy figuur oorgeteken as gestapelde stawe; die werwing by inbelsentrums; wat ’n dalende arbeidsaandeel vir salarisse beteken; nuwe afdelings oor die Turing-strik, die uitbou in die lus, die krimpende firma en belastingopsies; oorvloed eweredig opgeweeg, met sy kritici en OpenAI se wiskundevraestelle; tuisrobotte; gewone vrae vir leiers.
- 7 Okt 2026 · Samestelling beteken nou die maak van gedagtes in elke stadium, nie net die eerste weergawe nie, soos in die eerste essay.
- 5 Okt 2026 · Persoonliker en omtrent ’n sewende korter. Dit begin by ’n opknapping wat iemand in die huis nodig gehad het en het ’n nuwe gedeelte oor aanspreeklikheid aan die top van die mark: daardie waarde gaan na minder mense, dink ek. Die vennoot is meer werd, maar daar is minder vennote nodig, want een persoon kan nou vir baie meer masjienuitset aanspreeklik wees as wat enigiemand met die hand kon maak. Elke syfer, studie en aanhaling bly dieselfde.
- 30 Sep 2026 · As beta gemerk terwyl ek dit hersien.
- 27 Sep 2026 · Altman en Amodei se standpunte word aangehaal eerder as gekarakteriseer. Dat minder junior mense aangestel word, word as ’n patroon in die data beskryf eerder as ’n bewese oorsaak. Die beleggingsafdeling heet nou 'Temas wat ek dophou'.
- 27 Sep 2026 · Taalversorging vir styl: minder dubbelpunte, gekunstelde kontraste en sinsfragmente, eenvoudiger sinne. Die argument, feite, getalle en bronne bly onveranderd.
10 konsepte voor publikasie, 19 tot 24 September 2026. KI-modelle het die konsepte beoordeel en die feite daarin nagegaan.